Duur lezing: 15 min

Beschrijving lezing:

Dat hetgeen dat besproken moet worden ook daadwerkelijk ter tafel komt staat aan de basis van een succesvolle behandeling en samenwerking. Dat dit niet altijd of soms laat in een traject gebeurt, kan vanuit de cliënt en professional verschillende oorzaken hebben. Het niet durven of kunnen benoemen van bepaalde onderwerpen kan zorgen voor een verlengde behandelduur, minder resultaat of het geheel stoppen van de behandeling met verergering van bestaande klachten tot gevolg. Bespreekbaar maken wat onbespreekbaar lijkt kan een verschil van jaren betekenen in iemands behandeltraject. In deze lezing worden factoren belicht die bijdragen aan een open dialoog en optimale verbinding tussen professional en cliënt om hiermee zo efficiënt mogelijk tot maximale behandelresultaten te komen.

Aan de hand van ervaringskennis bespreekt ervaringsdeskundige Marjolijn het doorbreken van de stilte zowel probleem- (wat als de cliënt zijn klachten niet durft te bespreken? Hoe verlaag je de drempel tot praten?) als procesinhoudelijk (hoe verloopt de samenwerking tussen cliënt, professional en behandelteam en hoe is de bespreekbaarheid voor alle betrokken partijen?). Ook de impact van (zelf)stigma op het geven van openheid binnen de behandelrelatie komt aan bod. Het durven tonen van moed en kwetsbaarheid, zowel vanuit de positie van cliënt als professional, staat hierbij centraal. Marjolijn illustreert bovenstaande met praktijkvoorbeelden en zet dit verhaal uiteen op constructieve, reflecterende, inspirerende en hoopvolle wijze met begrip voor de verschillende perspectieven. Ze verbindt haar ervaringsverhaal met praktische tips die voor toehoorders meteen in de praktijk toepasbaar zijn.

Doel van de lezing:

Het doel is om meer bewustzijn te creëren omtrent de mogelijkheden die in de stilte tussen cliënt en professional liggen besloten, teneinde de stilte te herkennen (stilte is niet altijd stil!) en te kunnen ombuigen tot een constructief gesprek en zo te kunnen luisteren naar wat moeilijk is om te horen en om te praten over dat wat je niet durft uit te spreken. Zowel vanuit cliënt als professional vergt dit kwetsbaarheid en moed. Wanneer beide partijen zich hiervan bewust zijn, draagt dit bij aan effectieve verbinding en ruimte tot groei.

Aan het eind van de lezing hebben toehoorders inspiratie en concrete handvatten opgedaan om:

• de drempel tot praten voor hun cliënten te verlagen. (Zowel probleem- als procesinhoudelijk).
• de rol van kwetsbaarheid en moed in gesprek bij cliënten en professionals te (h)erkennen.
• met bovenstaande kennis stilte en wrijving binnen de behandelrelatie om te zetten in een open, constructieve dialoog en verbinding.

Relevantie voor de praktijk: 

De kerngedachte achter deze lezing is om zorgontvangers en hulpverleners dichter tot elkaar te brengen, waarmee sneller de juiste hulp geboden kan worden en de druk op de GGZ zo laag mogelijk blijft.